ن : من خانوم
ت : چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391
ز : 1:0
|
+
بسم الله الرحمن الرحیم
خب تقریبا خیلی وقته آپ نکردم و نسبت به سرعت پستهای قبلیم الان فعالیتم کم شده
اینجا هنوز برای من یکی از عزیزترین جاهاییه که دارم...یه فرصته برای بهتر فکر کردن و دقیقتر رفتار کردن
به نظر من
"رفتار ما" یعنی همــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه ی شخصیت ما
درسته نیت ما اهمیت بالایی داره
اما خروجی نیت ما که همون رفتار باشه میشه نیت واقعی واقعی واقعی ما
چیزی که خالصه و ما به شکل حقیقی بهش رسیدیم وقصد کردیم اونطوری باشیم
حالا رفتار من تک تک لحظه هام رو داره پر میکنه
حتا وقتایی که خوابم یه رفتاری دارم انجام می دم
حالا رفتار من یعنی همه ی چیزی که تو چنته دارم چه برای این دنیام و چه برای زندگی آینده ام توی عالم بعد
رفتار من یعنی تصمیماتی که می گیرم و اجرا می کنم
پس شخصیت من یعنی رفتار من یعنی تصمیماتی که می گیرم و اجرا می کنم
شاید بشه معنیش کرد همون "ایمان" و "عمل صالح"
جالبه! شخصیت من یعنی ایمانم و عملی که خوب باشه و از من صادر بشه
شخصیت سالم پیدا کردن الان دغدغه امه
مهمه! خیلی مهمه! شاید بدون فکر کردن بهش بشه امشب راحت سر رو بالش گذاشت ، اما آخر ماجرا همین سوالاست که میاد جلو چشممونو رژه می ره! یه روز بالاخره می رسه که همه ی راحتی های این دنیا ته می کشه و وقت رفتنه (سفر)
سفر ! ...
سفر ! ...
سفر ! ...
راستی امروز رفتم "روزهای زندگی" شیخ طادی رو دیدم... بهش نقد وارد بود اما حس تفکری که بعدش به جا موند برام یه دنیا می ارزه... با ۶ تا از دوستام تو پردیس ملت دیدیم می شدیم ۶ تا چادری و یه مانتویی پوشیده و می تونم بگم خیلی تو چشم محسوب می شدیم! خب عموما هم تیپ ما نبودن دور و وریا ولی عکس العمل ما و دور و وریا تو موقعیت های مختلف فیلم خیلی فرقی با هم نداشت... ما معمولا توی پردیس فیلما رو می بینیم به دلایلی ، ولی امروز خاص بود... بعد از تموم شدن فیلم و حتا تموم شدن تیتراژ هنوز بعضیا از جمله ما نشسته بودن ! غرق فکر یا هنوز درگیر حس فیلم ، من دیدم هیشکی دست نزد و تو سکوت مردم می رن بیرون با شرارت یه نگاه به دوستا کردم و با هم شروع کردیم کف زدن ... چسبید اون تشویقی که شاید توش یه مظلومیت نهفته بود.
